UO-Technologia | Skażenia mikrobiologiczne owoców i warzyw.
Wychodząc naprzeciw wymaganiom rosnącego zapotrzebowania na bezpieczną i wysokiej, jakości żywność Laboratorium UO – Technologia zapewnia szeroki wachlarz usług w tym właśnie zakresie. Laboratorium UO - Technologia Sp. z o.o. wykonuje analizy fizykochemiczne oraz mikrobiologiczne artykułów spożywczych, surowców do produkcji żywności, suplementów oraz wody pitnej
Pestycydy, owoce, warzywa, Ethephon, etefon, badania, Laboratorium, techniki oznaczania, pozostałości środków ochrony roślin, badania oprysków, badania owoców i warzyw, toksyczność , jabłka, badanie jabłek
936
post-template-default,single,single-post,postid-936,single-format-standard,cookies-not-set,ajax_updown_fade,page_not_loaded

Skażenia mikrobiologiczne owoców i warzyw.

Skażenia mikrobiologiczne owoców i warzyw.

Opublikowane przez B0st0n w Aktualności

Powszechnie znany jest fakt, iż jednym z elementów zdrowej, zbilansowanej diety powinny być  owoce i warzywa, najlepiej świeże. Zaleca się spożywanie 5 porcji warzyw i/ lub owoców dziennie. Należy jednak zdać sobie sprawę z tego, iż owoce i warzywa stanowią nie tylko źródło witamin, błonnika, antyoksydantów, soli mineralnych i innych dobroczynnych dla nas związków. Poprzez zanieczyszczenie mikroorganizmami, zwłaszcza patogennymi, jakiemu owoce i warzywa mogą ulec w czasie uprawy, zbioru, magazynowania, transportu i dystrybucji, mogą stać się również źródłem zatruć pokarmowych oraz poważnych komplikacji zdrowotnych, zwłaszcza z powodu braku obróbki cieplnej, odpowiedniej do wyeliminowania zagrożenia mikrobiologicznego.

Na powierzchni roślin znajduje się wiele mikroorganizmów, które zanieczyszczają owoce i warzywa, pochodzących z gleby, powietrza, wody, od owadów, gryzoni, ptaków. Im część rośliny znajduje się bliżej gleby, tym większy jest poziom jej zanieczyszczenia. Najbardziej zanieczyszczone są warzywa korzeniowe i bulwiaste: buraki, ziemniaki, marchew, pietruszka, rzodkiewka w których ogólna liczba drobnoustrojów sięga 105– 108 jednostek tworzących kolonie na 1 gram. Dominują bakterie z rodzajów: Clostridium i Bacillus, Micrococcus i Flavobacterium, promieniowce oraz drożdże i pleśnie. Przy intensywnym nawożeniu naturalnym oraz nawadnianiu roślin zanieczyszczoną wodą, na powierzchni warzyw (w tym liściastych takich jak: sałata, szpinak, kapusta, a także kalafior, pomidor) oraz niskopiennych owoców takich jak truskawki, mogą znaleźć się również bakterie pochodzenia jelitowego (np. Enterococcus spp., bakterie z rodziny Enterobacteriaceae: Escherichia coli, bakterie z grupy coli) oraz bakterie chorobotwórcze takie jak: Salmonella spp., Listeria monocytogenes, Campylobacter spp., Yersinia enterocolitica, Shigella spp., patogenne szczepy Escherichia coli, Pseudomonas spp., Aeromonas spp. i wirusy takie jak: rotawirusy, norowirusy, wirus zapalenia wątroby typu A. Najniższy poziom zanieczyszczenia mikrobiologicznego występuje na owocach rosnących wysoko na drzewach, na które drobnoustroje są przenoszone przez wiatr i owady. Owoce zanieczyszczone są przede wszystkim drożdżami z rodzajów Saccharomyces, Candida, Kloeckera, Pichia, Cryptococcus i pleśniami: Penicillium, Mucor, Rhizopus, Alternaria, Aureobasidium i Claosporium oraz bakteriami z rodzajów: Micrococcus, Bacillus i bakteriami z grupy coli. Owoce mogą być również zanieczyszczone pleśniami termoopornymi z rodzajów: Byssochlamys, Talaromyces, Neosartorya, Eupenicilium. Zanieczyszczenie mikrobiologiczne owoców następuje także podczas ich bezpośredniego kontaktu z podłożem (trawą, glebą) w czasie zbiorów, np. bakteriami acydotermofilnymi przetrwalnikującymi z rodzaju Alicyclobacillus.

Wśród głównych źródeł skażeń warzyw i owoców mikroorganizmami patogennymi dla człowieka wymienia się:

– niewłaściwie stosowane nawozy naturalne – oborniki (szczególnie oborniki bydlęce świeże, nieprzekompostowane, aplikowane w niewłaściwym terminie, zbyt krótkim w stosunku do zbioru roślin)

– niewłaściwie stosowane nawozy naturalne płynne – gnojówka i gnojowica (szczególnie używanie na rośliny do bezpośredniego spożycia, a nie przed sadzeniem roślin)

– stosowanie niewłaściwie przekompostowanych odpadów z dodatkiem odchodów zwierzęcych (szczególnie niewłaściwie ułożona pryzma, z materiału o niezróżnicowanej strukturze, zaniechanie mieszania pryzmy w celu napowietrzania materiału, niewłaściwa wilgotność kompostu, dodawanie świeżego obornika do kompostu po fazie termicznej, stosowanie kompostu przed jego „dojrzeniem”)

– dostęp zwierząt gospodarskich (drób, bydło) i dzikich (jelenie, sarny, dziki) do upraw (możliwość zanieczyszczenia upraw odchodami zwierząt chorych lub będących nosicielami chorób)

– używanie do podlewania roślin, rozcieńczania środków ochrony roślin i nawozów oraz mycia warzyw i owoców wody, która nie spełnia kryteriów mikrobiologicznych wody przeznaczonej do spożycia przez ludzi, zwłaszcza wody zanieczyszczonej bakteriami fekalnymi (szczególnie pozyskiwanie wody ze stawów lub innych tego typu źródeł, używanie wód, zwłaszcza powierzchniowych, które mogły wejść w bezpośredni kontakt z odciekami lub ściekami ze składowisk stałych i płynnych odchodów zwierzęcych np. podczas opadów)

– brak higieny osób zajmujących się pozyskiwaniem i przetwarzaniem owoców i warzyw (szczególnie defekacja lub oddawanie moczu w pobliżu roślin uprawnych, a nie w przeznaczonych do tego celu toaletach stałych lub przenośnych, brak mycia rąk przed przystąpieniem do pracy, a po korzystaniu z toalety, kontakcie ze zwierzętami i wykonaniu innych czynności, podczas których mogło dojść do ich zanieczyszczenia, brak stosowania czystej odzieży ochronnej podczas prac przy owocach i warzywach, przystępowanie do pracy osób z niezabezpieczonymi ranami i skaleczeniami rąk)

– dopuszczenie do pracy z uprawami lub pozyskanymi owocami i warzywami osób chorych lub będących nosicielami chorób przenoszonych drogą pokarmową

– używanie do prac polowych i zbioru owoców i warzyw sprzętów oraz pojemników przed uprzednim ich umyciem i osuszeniem, a w przypadku, gdy miały kontakt z uprawami lub owocami lub warzywami porażonymi np. pleśniami, również ich dezynfekcją.

                                                                                                                                       Autor: mgr inż. Iwona Kozieł

21 Lip 2015